Interview Eindhovens Dagblad

Angelo: 'Als eerste een shout out naar al onze vrienden en partners, die deze mooie reis mogelijk hebben gemaakt. Zij hebben er mede voor gezorgd dat Emoves een landelijke erkenning heeft gekregen van de BIS (Basis Infra Structuur).'

Op 16 mei jl. publiceerde het Eindhovens Dagblad een artikel over de succesvolle urban arts scene in Eindhoven. Het artikel geeft inzage in Angelo's krachtige bijdrage aan de ongekende groei die de scene de afgelopen 20 jaar heeft doorgemaakt. Het artikel laat zien hoe je d.m.v. een sterke community, creatieve ideeën en met doorzettingsvermogen een landschap kan doen laten veranderen.

‘De tijd van pionieren ligt inmiddels ver achter ons en de kansen en mogelijkheden zijn, letterlijk, grenzeloos. Er zit zoveel kracht in onze community en er is nog zoveel terrein te winnen. Met Collabros zijn we druk bezig om zowel nationaal als internationaal street culture ruchtbaarheid te geven,’ aldus Angelo.

Online versie van het artikel in het Eindhovens Dagblad van 16 mei 2020: Angelo Martinus tilde urban scene Eindhoven van de grond

 


Van busreis tot festival. Interview LKCA

We treffen Tyrone (op de foto tweede van links) op zijn werkplek in Rotterdam, met uitzicht op langskomende treinen en geeltjes op de muren met het festivalschema. Aantrekkelijke namen voor sessies als ‘the perfect beat’ en ‘female leadership’ trekken de aandacht. Sidekick Mario is druk bezig met de laatste hand aan de programmering.

Tyrone: “Ik wil met veel mensen in gezamenlijkheid iets doen mét kwaliteit. Ik ben niet van ‘met z’n allen één groot feestje’, het moet wel kwaliteit hebben.” We nodigen vaak ook internationale partners uit die een eigen onderdeel verzorgen op het festival. De centrale regie berust wel bij een kernteam. Tyrone is tenslotte een organisator pur sang, zoals zijn vroegere bijnaam ‘Orga’ bewijst. Alleen dan wordt het voor velen een groot feestje!

“De hiphopcultuur is belangrijk voor mij en die wil ik op de juiste manier naar voren helpen. De cultuur, het erfgoed, de goede dingen van hiphop. Diep van binnen wil ik iets betekenen daarin, voor mezelf en voor anderen.”

Van busreis tot festival

“Ik ben naar Rotterdam gekomen vanuit Twente. In ‘94 kwam ik hier studeren. Door mijn liefde voor hiphop kwam ik al snel terecht in een hiphopcollectief. Je had een heel klein winkeltje, Urban Unit, een van de eerste urban life style winkels, vooral graffiti gerelateerd. Daar raadden ze me aan om naar coffeeshop Twilight te gaan aan de Nieuwe Binnenweg. Dat was een echte hiphop hangout.” En dan komt het moment dat Tyrone zijn uitbundige verjaardags-feesten uitbouwt tot iets groters: “Ik had de videoband ‘Battle of the Year’ gezien en zo kwam het idee van een busreis. In die film zat alles van hiphop, van de muziek tot de hele cultuur. Ik bedacht dat we wel naar het WK Breakdance konden gaan.”

Het organisatietalent van Tyrone blijft niet onopgemerkt: “Ze kenden me van die busreis, dus in ’97 kwam Nighttown dat ze een festival wilden doen. We pakten gelijk die hele hiphopcultuur. Het was een 3-daags festival met als rode draad breakdance. Als naam verzonnen we toen IBE “International Breakdance Event”, omdat we niets anders konden bedenken.”

Van 1998 tot 2005 vindt het IBE plaats in Nighttown en maakt het furore. Dan gaat Nighttown ter ziele en is er even niets. In 2008 verhuist het festival naar Heerlen.

De dynamiek van de underground: 1999 – 2005

Tyrone vertelt over de opkomst van de hiphopdans in Rotterdam, waarin hijzelf maar ook mensen als Aruna Vermeulen, Mario Walden en Lloyd Marengo een grote rol speelden. “Er was wel hiphop in Rotterdam, maar dat was in populariteit ultimate low. In het begin van de jaren ‘90 ging het alleen maar over hardcore, gabber en happy house. De plekken voor hiphop waren minimaal. Toch is dat goed geweest, want vanuit die underground is het heel erg omhoog kunnen komen.”

Waar Aruna zich meer richtte op Rotterdam, koos Tyrone voor het internationale circuit.
Tyrone studeerde toen nog ‘international business and languages’ en ging stage lopen bij Mojo Concerts. Ook programmeerde hij Planet Rock, een hiphopevent in Eindhoven waar 3500 mensen op af kwamen. Andere evenementen in Rotterdam waren National Phonographic, een DJ en Turntablist Festival, het NK Breakdance en Black Soil. Jarenlang was er het ‘ACT Hip Hop Theater Festival’ waaraan alle Rotterdamse theaters en podia meededen, een voorloper van het nu in Londen internationaal vermaarde Breakin’ Convention. Het is een bloeitijd waarin hiphop richting mainstream gaat: “Mario was toen nog danser: bij 010 BBoyz. Hij heeft zelfs voor de koningin gedanst, bij het Scapino ballet en met Conny Janssen Danst. Aruna Vermeulen begon met ‘Gimme a Break’ en de start van het Hiphophuis. Dat was een gigantisch dynamische tijd. Alles begon vorm te krijgen.”

Een huis voor de hiphopwereld

Ook het IBE neemt een grote vlucht. Tyrone: “In het begin deed ik maar wat. Later kom je er achter dat je de juiste personen een podium hebt gegeven. Ik word er blij van als ik zie dat mensen beter worden en er hun carrière van kunnen maken.” Tyrone laat het festival niet meer los: “Hier ligt mijn hart, bij IBE. Ons onderscheidend vermogen is dat het een huis geeft aan de hiphopwereld. Dat vind je op veel andere plekken niet. Toen al kozen we voor de festivalopzet, met bijvoorbeeld een yogaworkshop in de basement. Wat ik vervelend vond was dat Nederlanders weinig zichtbaar waren in de programmering. Slechts 5% was Nederlands. Pas de laatste jaren is daar verandering in gekomen. Met name bij Breakdance zijn we nu leading. Daar heeft het IBE een rol in gespeeld.”

Wat het IBE ook bijzonder maakt, is dat het in landen over de hele wereld op zoek gaat naar talent: “Wij showcasen met alle mogelijke moeite de Oekraïners, de Venezolanen. Laat ik het zo zeggen, met een metafoor van olie: de pure hiphop is ruwe olie. Afgeleide vormen zijn hiphoptheater, een hiphopband, een graffititentoonstelling in de Bijenkorf. Er zijn maar een paar mensen die weten waar ze naar ruwe olie moeten zoeken. Wij zijn daar goed in.” En: “In Nederland heb je het gemaakt als je met je graffiti een expositie in het Rijks krijgt. In Sao Paolo als je alle gebouwen hebt gedaan. Ik ben blijven strijden voor de puurste vorm, dat die respect krijgt. Meestal wordt een afgeleide van hiphop erkend in de gevestigde wereld. Beleids-makers en programmeurs vinden de afgeleide producten interessant, van dans, muziek, graffiti, fashion. We hebben goede voorbeelden van de echte hiphop en die moeten we begeleiden. In het DNA van hiphop moet een stukje ontbering zitten. Jonge mensen die niks hebben en daaruit hun cultuur creëren. Ergens werkt alle hulp die je krijgt de hiphop tegen.”

Petje af en schoenen uit

Het is een dilemma: ga je jongeren opleiden of moeten ze het pad van ontbering volgen en ligt de scholing dus op straat? Tyrone: “Je moet eerst accepteren dat wij ook een geschiedenis hebben. Hiphop komt voort uit ‘rebels zijn’, ‘geen geld hebben’, daarom werkt het ook goed bij jonge mensen. Als je daar artiesten in wilt creëren, dan moeten ze dat pad van ontbering hebben.”

De echt grote talenten ziet hij niet via de dansopleidingen komen: “Als je vraagt aan de jongeren die een dansopleiding beginnen dan zeggen ze allemaal dat ze bij Beyoncé willen dansen of bij Madonna. De jongens die daar dansen, zijn allemaal op IBE geweest. Je moet onderop beginnen en een MBO of HBO opleiding is geen garantie. Het issue dat ik heb met al die opleidingen is dat jongeren afkomen op een valse belofte. Ze doen aan het eind van hun opleiding hun petje af en hun schoenen uit en dan krijg je goede moderne dansers. Dat is ook okay, maar het is geen hiphop. Ik ken jongens die bij Madonna dansen die uit straatarme wijken in Brazilië of Frankrijk komen. Timor heeft zijn dansopleiding niet afgemaakt, maar is gewoon afgereisd. Zo is het hem gelukt.”

Hiphop en dansopleidingen zijn volgens Tyrone twee verschillende dingen: “Je moet die dingen naast elkaar leggen, de ontwikkeling moet van onderop komen, dat is een weg. De andere weg zijn de opleidingen, maar dan kom je op iets anders uit.”

Toch wil hij wel een vorm van hiphopeducatie: “In Jazz heb je de “Jazz Tree”: van het ontstaan tot het heden. Zoiets zou ik wel willen voor de hiphop in Nederland. Dat je vandaaruit kunt leren. Maak dan in plaats van 20 urban dansopleidingen op MBO’s gewoon 1 goede.”

Commercie of cultuur

De toekomst van The Notorious – onder welke naam het IBE zich sterker wil profileren – ligt in de connectie met commercie: “De commercie wil alleen kwaliteit, daar is nog ruimte voor de ruwe olie. Door zo internationaal te zijn, zijn wij ook commerciëler geworden, minder cultureel. Wij hebben partijen nodig als Nike of Red Bull. We willen dat het een totaalevent wordt. We hebben daarbij een dikke vette voorsprong op andere events. IBE is eigenlijk te klein voor alles dat we willen programmeren: ook hiphop uit Afrika en het Midden-Oosten.”

In zo’n 5 jaar tijd heeft Tyrone het publiek zien veranderen: “Het publiek wil op allerlei manieren gepleased worden. Lifestyle is belangrijk. Als festival moet je daarop inspelen, dat alles klopt van de aandacht voor gezond leven tot de muziek.” Een nieuwe ontwikkeling bij de jongeren is dat ze vanuit zichzelf multidisciplinair zijn. Wat onze generatie lastig vindt is dat de kids van nu geen geduld hebben om een ruw product te zijn. Ze hebben geen besef van de geschiedenis, dat kan resulteren in een vorm van luiheid. Maar als wij een goed festival maken, zijn ze wel geïnteresseerd in the big picture, het maatschappelijke verhaal.”


Collabros Learning Lab: Editie Mondriaan Fonds

Kunst en cultuur worden gerekend tot de bemoeigoederen: goederen en diensten waarvan de overheid wil dat iedereen er gebruik van moet kunnen maken. De productie van dit type goederen en diensten wordt daarom door de overheid bekostigd via subsidies, vaak vanuit reguliere kunst- en cultuurinstellingen. Urban Arts vist hierbij vaak achter het net doordat ze niet alle vakjes in de subsidieaanvraag kunnen aankruisen, of omdat het totstandkomingsproces anders verloopt dan bij de traditionele kunsten. Dit geldt ook voor street art en graffiti. 

Er is in de afgelopen 40 jaar geen andere kunststroming geweest die wereldwijd zo’n impact heeft gehad op het straatbeeld en de huidige kijk op kunst als street art en graffiti. 

Het Mondriaan Fonds schakelde Collabros in om de wereld van street art en graffiti te leren kennen en om vanuit nieuwe inzichten tot een nieuw fondsenbeleid te komen. 

Collabros heeft een specifiek programma voor het Mondriaan Fonds ontworpen gericht op het verdiepen van de verbinding tussen verschillende stakeholders. Door het actieve en participerende karakter van het programma kregen de stakeholders tijdens de eerste Collabros Learning Lab sessie de kans om met elkaar in gesprek te gaan, elkaar vragen te stellen en zo tot nieuwe inzichten te komen. 

Aan Collabros nu de taak om alle verworven kennis te bundelen en als uitgangspunt te gebruiken bij het ontwerpen van de volgende sessie.

 

 

 


Press Play

Dansproject Press Play 
Het coronavirus heeft de wereld om ons heen compleet veranderd, maar dit weerhield Collabros en Jennifer Romen (dans academy Oxygen) er niet van om iets nieuws te creëren. Zij stapten af van het oude denken. Dit resulteerde in een productie waarin zij de negatieve kant van de pauzeknop verbeelden: Het dansproject Press Play.

Lege plekken
Angelo Martinus: ‘We zitten in een zeldzame periode. Plekken waar grote groepen mensen normaliter samenkomen, zijn nu volledig leeg, zoals bioscopen, theaters en voetbalstadions. We gaan deze plekken in beeld brengen in combinatie met dans, muziek en poëzie. Met jonge makers uit de regio werken we aan een document dat deze periode en de impact ervan op een artistieke manier laat zien.’

De wereld drukt collectief op pauze
Twintig dansers, drie dichters, een muzikant en een filmmaker zetten zich op 20 locaties in Zuid Limburg in voor dit project.

Angelo: ‘De situatie van voor de coronacrisis keert waarschijnlijk niet terug, maar misschien is dat niet zo erg. We stappen af van het oude denken en creëren iets nieuws: de pauzeknop. In deze productie willen we de negatieve kant van de pauzeknop verbeelden. De onzekerheid, angst en eenzaamheid die daarin centraal staan. Plannen die niet kunnen worden uitgevoerd, bedrijven die geen omzet maken, het persoonlijke contact dat ontbreekt tussen geliefden. De nieuwe wereld die verplicht op slot moet. Maar de pauzeknop biedt ook de gelegenheid om na te denken over de oude wereld. Moeten we terug naar hoe het was? Misschien is de crisis een liefdevolle waarschuwing dat we met de verkeerde zaken bezig zijn. Het geeft ons de tijd om te reflecteren en ons af te vragen wat we mee willen nemen als we weer op ’play’ drukken. We kunnen dus even ademhalen als de wereld op pauze staat. Zelfs in deze moeilijke tijden.’

Het project Press Play is onderdeel van de Proeftuin Dans Right Now! een initiatief van 8 cultuur instellingen in Zuid Limburg.

 

 


Monitoring Universiteit van Maastricht

Binnen de Proeftuin Dans heeft Collabros o.a. het projectleiderschap in de programmalijn nieuw publiek. Na 3 maanden de culturele regio verkend te hebben is het plan van aanpak voor het bereiken van nieuw publiek en het versterken van het dansveld in de zuidelijke regio bijna klaar. Om het effect van onze methodiek te meten worden we het komende jaar gemonitord door de Universiteit Maastricht. De ‘hiphop’ manier van werken heeft zijn succes al op diverse locaties bewezen. Maar werkt het ook in het zuiden? We gaan er in ieder geval over een jaar, wetenschappelijk onderbouwd, achterkomen.


Sessie Cultuur in Bedrijf Limburg

Wat betekent de invoering van de Fair Practice Code voor culturele instellingen en overheden in Limburg? Op welke wijze kunnen overheden en culturele sector zich samen inspannen om een gezonder klimaat in de culturele sector in Limburg te realiseren? Hoe moet de sector omgaan met het verschil tussen het Rijksbeleid en het (voorgenomen) provinciale cultuurbeleid ten aanzien van de Fair Practice Code? Hoe verhoudt de Fair Practice Code zich tot de andere twee codes in de sector?

Collabros werd op basis van jaren ervaring in culturele sector gevraagd om zitting te nemen in een panel waar de betekenis van de Fair Practice Code voor o.a. de urban arts besproken werd.

Andere panelleden waren o.a. Stefan Rosu (philharmonie zuidnederland) Marlou Jenneskens (D66 Statenlid), Peter den Bunder (Kunstenbond), Branko Popovic (Fashionclash) en Patrick Broekema (Cultuur+Ondernemen). De dag werd georganiseerd Cultuurslagers in de ECI Fabriek in Roermond.


Trend paper on urban culture in Journal of Tourism Futures

The article appeared in Journal of Tourism Futures 3rdFebruary 2020 as a trend paper. The article illustrates the added value of urban culture to creative placemaking by addressing the initiatives of Dutch pioneers Tyrone van der Meer and Angelo Martinus in the field of urban culture. The article provides a glimpse into a global youth culture that is mainly invisible to the tourism industry and a foresight in how the tourism industry can pick up on this evolving trend. The article is meant as a wake-up call.

Read the full article.

 


Nieuw Kantoor.

Na ons vertrek uit ons kantoor op Strijp-S in Eindhoven hebben we een tijdje dakloos rondgezworven in het zuiden van het land. Van meeting naar meeting met tussenstops in tentjes met goede koffie en snelle WIFI. Uiteindelijk kwamen we terecht op een prachtige locatie in het centrum van Weert. Een kleuterschool uit 1928 dat nu dient als kleine theaterzaal, theatercafé en conferentieruimte. Op de eerste etage van dit karakteristieke pand hebben we onze nieuwe thuisbasis gecreëerd. Wees vrij om een keer langs te komen aan de Wilhelminasingel 10B in Weert voor een kop koffie en een goed gesprek.

 


Urban Dansdagen

Na het vele jaren organiseren van battles merkten we dat de drang van de urban danser om een stap naar het theater te maken steeds groter werd. Door onze samenwerking met The Ruggeds en het Parktheater waren onze ingangen in de theaterwereld gegroeid en merkte dat er ook een behoefte vanuit de theaters was naar nieuwe programmering die een nieuw jong publiek aansprak.

In overleg met Iselle Claassens en Mons de Goede van het Parktheater kwamen na een aantal pilot projecten uit de Urban Dansdagen. Een weekend vol urban danstheater, battles, lezingen en workshops. In 2019 vond de 3e editie plaats en de volgende editie staat gepland voor januari 2021.

 


Kei fijne film!

Na 20 actief te zijn geweest in Eindhoven werd Angelo gevraagd voor een gastrolletje in de Kei Fijne Kerstfilm.

“This is Eindhoven: Eindhoven presenteert “een Kei Fijne Film: Hotel Eindhoven”. De tweede editie van de feelgood kerstfilm. Een Eindhovense terugblik op bijzondere prestaties en opmerkelijke gebeurtenissen uit het afgelopen jaar, met de stad als decor en haar inwoners in de hoofdrol. Plus een flinke dosis zelfspot.”

Angelo mocht het damesteam robotvoetbal op de TU coachen naast gastrollen van o.a. Lady Aïda, burgemeester John Jorritsma, Klaas Dijkhof en Frank Lammers.

Zie ook: This is Eindhoven